پنلهای خورشیدی سیلیکونی در برابر تمام نور خورشید واکنش یکسانی ندارند. بخشی از طیف است که بیشترین انرژی قابل تبدیل به برق را فراهم میکند و سازندگان دقیقاً روی همان قسمت تمرکز میکنند.
🔵 بیشترین بازده در محدوده 500 تا 900 نانومتر
سلولهای سیلیکونی بهترین عملکرد را در بازه نور مرئی رو به مادونقرمز نزدیک (NIR) دارند: پیک جذب مفید: 600–750 nm بنابراین سازندگان تلاش میکنند حداکثر نور مؤثر همین بازه 500–900 nm وارد سلول شود.
مدیریت جذب مفید توسط تولیدکنندگان پنل
سازندگان پنل با سه روش کلیدی بازده این طول موجها را بهینه میکنند:
1️⃣ پوششهای ضدبازتاب (AR Coating)
لایههای نازک ضدبازتاب باعث میشوند: بازتاب نور در محدوده پیک جذب کاهش یابد، نور 650–800 نانومتر بهتر وارد سلول شود، راندمان کلی 2 تا 4٪ افزایش پیدا کند.
2️⃣ بافتدار کردن سطح سلول (Texturing)
سطح سلول با طرحهای هرمی یا لیزری در مقیاس میکرون ساخته میشود: فوتونهای واردشده در بازه بهینه چندین بار بین شیشه و سلول بازتاب داخلی میکنند، احتمال جذب افزایش مییابد، افت ناشی از زاویه تابش کم میشود.
3️⃣ بهینهسازی ساختار سلولها (PERC – TOPCon – HJT)
این نسلهای جدید باعث: کاهش بازترکیب الکترونها در طول موجهای میانی، عبور بهتر نور مادونقرمز نزدیک (700–900 nm)، افزایش طول مسیر جذب در سلول.
جمعبندی کاربردی
برای بیشترین تولید انرژی در پنلهای سیلیکونی:
بازه 500–900 nm مهمترین بخش طیف خورشید است.
تولیدکنندگان با مدیریت بازتاب، بافتدار کردن سطح و طراحیهای نوین سلول جذب این بخش را به حداکثر میرسانند.
نصابها هنگام انتخاب پنل باید به نوع پوشش شیشه، تکنولوژی سلول (PERC/TOPCon/HJT) و عملکرد در نور کم توجه ویژه داشته باشند.
پیج اینستاگرام ما
بدون دیدگاه